Welkom op mijn blog! Kijk rustig rond op mijn site en als je opmerkingen of vragen hebt, hoor ik het graag, Marlaine ->
Meer ...
Ik was er even in getrapt, in al die voorspellingen voor een extreem strenge winter. Ik was zelfs de discussie over winterbanden al weer aangegaan. Zouden die samenwerken, bedenk ik me nu, de fabrikanten van winterbanden en de strengewintervoorspellers? Nou, zoals deze foto (ooit genomen voor ons huis) ziet onze straat er voorlopig nog niet uit. Als ik nu naar buiten kijk lijkt het eerder herfst. Ik had ook beter moeten weten: de voorspellingen kloppen meestal niet eens een dag vooruit dus laat staan een half jaar…………………
Maar het kan nog wel natuurlijk. Er zijn elfstedentochten geweest in februari.
De afgelopen weken heb ik regelmatig een bloemetje gekocht maar eigenlijk was ik er meestal niet erg tevreden over. Nou wil ik eerlijk gezegd ook niet de hele stad af gaan sjouwen als ik bloemen nodig heb.
Maar nou heb ik een bloemenzaakje gevonden waar je helemaal blij van wordt: Gracias Bloem Living in het winkelcentrum van de Blaak. Ze maken boeketten en bloemstukjes in leuke bonte kleurcombinaties, zoals oranje met rose en paars. Het bloemstukje dat ik er kocht voor mijn nieuwe buurvrouw lijkt een beetje op het stukje op de foto, maar dan met kleine kleine appeltjes en gewikkeld in schors. Ze noemden het een bloementaartje. Het was ook nog eens heel betaalbaar.
Nou maar hopen dat Janneke de bloemen net zo leuk vindt als ik 
Iemand stuurde me deze foto van een straattekenaar aan het werk. Fantastisch! Ik vraag me af of het alleen maar werkt als je er vanuit een bepaalde hoek naar kijkt en of het er vanuit een andere hoek raar uitziet.
Manoscar
Je hoeft je echt nooit te vervelen. Klik op “Manoscar” hierboven voor inspiratie. Deze grappige Powerpoint presentatie werd me gestuurd door Lize Kindt.
Ik vind dit zo’n mooie foto van onze prachtige dochter Hannah dat ik hem hier nog even wil laten zien.
Trotse moeder en zo.
Hannah is op het moment in Frankrijk op een camping kinderen aan het animeren samen met vriendin Liza.
Dit is een van de typetjes die ze daar speelt.
Ze heeft het er geweldig naar haar zin.
Welverdiend na de examenperiode.
Erg Franse kleuren ook dat roze en turquoise, zo zoet.
Mooi contrast met die grijze achtergrond.
Een tijdje terug schreef ik over onze buurtuil. Die buurtuil heeft een vrouwtje en samen hebben ze nu alweer een tijdje een tweeling. Je hoort ze meer dan dat je ziet. Zeker nu de bomen bladeren hebben. Ton en ik hebben een van de jongen op onze schuur zien zitten, slechts een paar meter van onze keuken. Buurtbewoners hebben ze op auto’s en dakgoten en muurtjes gezien. Buurman Patrick maakte deze foto op klaarlichte dag in de notenboom achter zijn huis:
Onze buurtuilentweeling!
Dochter Hannah is naar een feestelijk gebeuren op de avond voor Koninginnedag: Tilburg Zingt. Dat wordt dit jaar, overgewaaid uit Antwerpen, voor de achtste keer gehouden in het centrum van Tilburg. Op papier leek het erg leuk: met zijn allen in de open lucht uit volle borst van die liedjes meezingen die iedereen kent. En soms komt Guus Meeuwis zelf meezingen.
Dus vorig jaar ging ik mee. Samen met 12000 (!) andere mensen want Hannah was er met al haar vrienden en vriendinnen en de moeder van Jet ging immers ook mee. Het was, zelfs met mobiele telefoons, een hele klus om elkaar te vinden. Bij WELKE lantaarnpaal ?????????? En toen we dorst kregen werd het pas echt gezellig: kartonnetjes met plastic “glazen” bier, die halfleeg geklotst waren in het gedrang voordat de groep terug was gevonden.
Ik ging voortijdig weg, vanwege het gedrang en het bier in plastic glazen dat niet te drinken was, en toen ik struikelend en duwend mijn weg zocht door de menigte op weg naar mijn fiets, zag ik pas hoeveel volk er op de been was. Eng.
Ik hoop dat Hannah het leuk heeft vanavond. Ze had er heel veel zin in.
Eindelijk een eerste kleinkind op komst, weliswaar in de vorm van een Maine Coon katje dat de naam “Koekebakker” heeft gekregen. Hij schijnt naar iemand vernoemd te zijn maar niet naar zijn opa en oma, want dat zijn wij en wij heten geen van beiden koekebakker.
Onze zoon en zijn vriendin kunnen het katje over een paar weken op gaan halen. Intussen verdiepen zij zich in het opvoeden van katten en schaffen alles aan wat een kat ook maar eventueel nodig zou kunnen hebben: een grote kattenbak, maar ook een kleintje voor op reis. En speelgoed. Zie plaatje (en dit is geen grap).
De kleine wordt binnenkort mee naar ons gebracht want de opvoeding wordt serieus aangepakt en het katje moet wennen aan reizen en vreemde omgevingen.
Nou ja, ik neem aan dat ik van een adoptie kleinkind evenveel kan gaan houden dan van een echt
Vanmiddag heb ik verkleed als Jan Klaassen een kinderfeestje geleid in “de Werkplaats van Jan Klaassen”. De jarige was Fleur die vandaag 5 jaar werd. Het kinderfeestje was heel geslaagd.
Deze Werkplaats van Jan Klaassen is een poppenkastpoppenmuseum in Tilburg, gevestigd in verpleegtehuis De Hazelaar. In het museum zijn bijna 4000 poppenkastpoppen te bewonderen verzameld door het echtpaar van Boxel. Sommige poppen zo lelijk dat je er tranen van in je ogen krijgt, maar sommige ook zo ontroerend mooi, dat je er ook tranen van in je ogen krijgt. Het museum is, buiten de kinderfeestjes die er georganiseerd worden, voor publiek geopend op dinsdag- en zondagmiddag.
Pas toen Hannah bij thuiskomst zei: “Wat zie jij er vreemd uit”, realiseerde ik me dat ik met mijn rood geschminkte Jan Klaassen koontjes nog een paar boodschappen had gedaan onderweg
Onze siamees Stafke was aan het vechten geslagen in onze achtertuin met een zwarte kat uit de buurt. Deze kat is om de een of andere reden zijn aartsvijand.
We hebben de kluwen vechtende katten met gevaar voor eigen leven moeten scheiden en de zwarte kat weggejaagd. Resultaat voor Stafke was een bloedende voetzool en een snipje uit zijn rechteroor.
Nou hoort die zwarte kat natuurlijk uit onze tuin te blijven.
Het grappige is dat Stafke niet begrijpt dat hij onze tuin zou kunnen verlaten op dezelfde manier als deze zwarte kat: gewoon even over de schutting wippen.
