Deze vuile sok lag me boos aan te kijken tussen het wasgoed.

Ik was er even in getrapt, in al die voorspellingen voor een extreem strenge winter. Ik was zelfs de discussie over winterbanden al weer aangegaan. Zouden die samenwerken, bedenk ik me nu, de fabrikanten van winterbanden en de strengewintervoorspellers? Nou, zoals  deze foto (ooit genomen voor ons huis) ziet onze straat er voorlopig nog niet uit.  Als ik nu naar buiten kijk lijkt het eerder herfst. Ik had ook beter moeten weten: de voorspellingen kloppen meestal niet eens een dag vooruit dus laat staan een half jaar…………………

Maar het kan nog wel natuurlijk. Er zijn elfstedentochten geweest in februari.

Maar nou heb ik een bloemenzaakje gevonden waar je helemaal blij van wordt: Gracias Bloem Living in het winkelcentrum van de Blaak. Ze maken boeketten en bloemstukjes in leuke bonte kleurcombinaties, zoals oranje met rose en paars. Het bloemstukje dat ik er kocht voor mijn nieuwe buurvrouw lijkt een beetje op het stukje op de foto, maar dan met kleine kleine appeltjes en gewikkeld in schors. Ze noemden het een bloementaartje. Het was ook nog eens heel betaalbaar.

Nou maar hopen dat Janneke de bloemen net zo leuk vindt als ik

Iemand stuurde me deze foto van een straattekenaar aan het werk. Fantastisch! Ik vraag me af of het alleen maar werkt als je er vanuit een bepaalde hoek naar kijkt en of het er vanuit een andere hoek raar uitziet.

Je hoeft je echt nooit te vervelen. Klik op “Manoscar”  hierboven voor inspiratie. Deze grappige Powerpoint presentatie werd me gestuurd door Lize Kindt.

Ik vind dit zo’n mooie foto van onze prachtige dochter Hannah dat ik hem hier nog even wil laten zien.

Trotse moeder en zo.

Hannah is op het moment in Frankrijk op een camping kinderen aan het animeren samen met vriendin Liza.

Dit is een van de typetjes die ze daar speelt.

Ze heeft het er geweldig naar haar zin.

Welverdiend na de examenperiode.

Erg Franse kleuren ook dat roze en turquoise, zo zoet.

Mooi contrast met die grijze achtergrond.

Onze buurtuilentweeling!

Dochter Hannah is naar een feestelijk gebeuren op de avond voor Koninginnedag: Tilburg Zingt. Dat wordt dit jaar, overgewaaid uit Antwerpen, voor de achtste keer gehouden in het centrum van Tilburg. Op papier leek het erg leuk: met zijn allen in de open lucht uit volle borst van die liedjes meezingen die iedereen kent. En soms komt Guus Meeuwis zelf meezingen.

Dus vorig jaar ging ik mee. Samen met 12000 (!) andere mensen want Hannah was er met al haar vrienden en vriendinnen en de moeder van Jet ging immers ook mee. Het was, zelfs met mobiele telefoons, een hele klus om elkaar te vinden. Bij WELKE lantaarnpaal ?????????? En toen we dorst kregen werd het pas echt gezellig: kartonnetjes met plastic “glazen” bier, die halfleeg geklotst waren in het gedrang voordat de groep terug was gevonden.
Ik ging voortijdig weg, vanwege het gedrang en het bier in plastic glazen dat niet te drinken was, en toen ik struikelend en duwend mijn weg zocht door de menigte op weg naar mijn fiets, zag ik pas hoeveel volk er op de been was. Eng.
Ik hoop dat Hannah het leuk heeft vanavond. Ze had er heel veel zin in.

Onze zoon en zijn vriendin kunnen het katje over een paar weken op gaan halen. Intussen verdiepen zij zich in het opvoeden van katten en schaffen alles aan wat een kat ook maar eventueel nodig zou kunnen hebben: een grote kattenbak, maar ook een kleintje voor op reis. En speelgoed. Zie plaatje (en dit is geen grap).

De kleine wordt binnenkort mee naar ons gebracht want de opvoeding wordt serieus aangepakt en het katje moet wennen aan reizen en vreemde omgevingen.

Nou ja, ik neem aan dat ik van een adoptie kleinkind evenveel kan gaan houden dan van een echt

Pas toen Hannah bij thuiskomst zei: “Wat zie jij er vreemd uit”, realiseerde ik me dat ik met mijn rood geschminkte Jan Klaassen koontjes nog een paar boodschappen had gedaan onderweg